Warto zapamiętać, że nie każde blade i apatyczne dziecko jest chore na anemię. Anemia u dzieci, czyli inaczej niedokrwistość, spowodowana jest najczęściej niedoborem żelaza. Żeby postawić diagnozę, należy wykonać badania krwi. W przeciwnym razie, choroba może rozwijać się niepostrzeżenie. Maluchy cierpiące na anemię często są dość energiczne i mają duże chęci na zabawę. Dlatego, choć samopoczucie dziecka przeczy jego zdrowiu, warto wykonać badania.

Objawy anemii u dzieci

Badanie krwi powinno wskazywać odpowiedni poziom czerwonych krwinek. To one są odpowiedzialne za dostarczanie tlenu do tkanek. W czerwonych krwinkach znajduje się hemoglobina, w składzie której znajduje się żelazo. Kiedy do organizmu dziecka dostarczane są małe ilości żelaza, powstaje jego deficyt. Niedobór żelaza wpływa negatywnie na tworzenie się hemoglobiny, a w konsekwencji na działanie czerwonych krwinek. Nieodpowiednia praca czerwonych krwinek powoduje niedotlenienie tkanek. Dzieci po porodzie mają w organizmie pewne zapasy żelaza. U niektórych jednak, w wyniku niedokrwistości u mamy, przedwczesnego porodu, urodzenia bliźniąt, zapasy żelaza są dość niewielkie. Takie dziecko narażone jest na anemię. Dodatkowo, uboga dieta, częste krwawienia, przewlekłe biegunki, szybkie rośnięcie sprzyjają rozwojowi choroby.

Jakie sygnały powinny zaniepokoić rodziców? U dziecka nie zawsze występuje bladość skóry. Dlatego nie można tego traktować jako jedynego wyznacznika. Kolor skóry zależy też w dużej mierze od jej ukrwienia i grubości tkanki podskórnej. Anemia u niemowląt powoduje, że są one mniej aktywne, cierpią na brak apetytu, dokucza im biegunka. U dzieci mających więcej lat pojawić się mogą zawroty głowy, bóle głowy. Dzieci z anemią chętniej wykonują zajęcia niewymagające zbytniego wysiłku fizycznego. Dlatego też zamiast grać w piłkę lub biegać po podwórku, szybciej sięgną po książkę lub obejrzą bajkę.

Skóra dzieci chorych na anemię jest sucha, paznokcie są kruche i łamliwe, w kącikach ust dość często tworzą się zajady. Włosy maluchów są pozbawione blasku, mają porozdwajane końcówki, są ogólnie zniszczone. Cierpi też odporność dzieci, która nie jest w stanie obronić ich przed różnymi infekcjami. Osoby chore mają zahamowany wzrost. Rodzic może usłyszeć szmery i kołatania serca dziecka.

Leczenie anemii

Anemia leczona jest preparatami bogatymi w żelazo oraz specjalną dietą. Małym dzieciom lekarz przepisuje kropelki i syropy, a dzieci starsze dostają tabletki. Dieta na anemię powinna być bogata w produkty zawierające żelazo. Pierwiastek ten znajduje się w mięsie, podrobach (np. w wątróbce), roślinach strączkowych, ciemnozielonych warzywach, ziarnach zbóż, orzechach, płatkach śniadaniowych wzbogaconych w żelazo.

Żeby nie dopuścić do niedokrwistości u dzieci, kobiety w ciąży powinny jeść dużo produktów z żelazem. W razie stwierdzenia anemii w ciąży, należy brać systematycznie preparaty przepisane przez lekarza. Żelazo wchłania się łatwiej w towarzystwie witaminy C, natomiast jego wchłanianie utrudniają mleko i przetwory mleczne.