Niegroźny z pozoru żart, który wypowiadamy w stronę naszego dziecka może mieć bardzo duże i negatywne znaczenie. Dlatego uważajmy, co mówimy.

Sami z dzieciństwa pamiętamy, jak zdażyło się nam usłyszeć coś negatywnego o sobie. Niby w żartach do nas lub do kogoś innego nasi rodzice rzucili coś o tym, że mamy krzywe nogi albo za duży brzuch... Pomyślmy teraz, czy te słowa nie były naszym przekleństwem przez długi czas. A może jeszcze dziś mamy z tymi słowami problemy. Jeśli tak – łatwiej powinno nam przyjść zrozumienie, jak bardzo musimy uważać na to, co mówimy naszym dzieciom.

Tym bardziej, że od wczesnego dzieciństwa dziecko chłonie nasze słowa i jednocześnie nie lubi czuć się, jak na arenie cyrkowej – oglądane przez wszystkich, oceniane i nie daj Boże krytykowane. Dlatego jeśli zamierzamy omówić z kimś jakiś problem z wychowaniem naszego potomstwa - nie mówmy tego przy nim.

Warto także pamiętać o unikaniu innych sytuacji. Takich, które kreują u dziecka lęk, przylepiają etykiety bałaganiarza, tchórza, beksy, czy takich, które wytwarzają w naszym dziecku przekonanie, że jest gorsze od innych. Klasycznym przykładem jest zdanie: „Kasia sama się ubiera – a Ty?”. Wzmaga ono w dziecku jedynie potrzebę walki o uznanie w oczach rodziców. Zmotywować możemy inaczej: „Jeśli budujesz tak wspaniałą wieżę na pewno poradzisz sobie takżę z koszulką”.

Żadnemu dziecko nie pomogło jeszcze wytykanie, że często płacze albo nie radzi sobie z jakimiś wyzwaniami. Nawet, jeśli wydaje nam się, że powody takiego postępowania są banalne nie możemy dziecku nic wytykać. Musimy je wspierać i być przy nim w każdej sytuacji.

Przylepianie etykiet powoduje, że dziecko wcześniej, czy później zaczyna myśleć tak o sobie – jak rodzice mówią o nim. „Ech, ale ze mnie bałaganiara” - pomyśli. Czy w taki sposób uda nam się jednak ogarnąć chaos w dziecięcym pokoju. Raczej nie. Trzeba wspólnie z dzieckiem budować poczucie, że jest ono w stanie samo posprzątać swój pokój.

Uważajmy na to, co mówimy. Słowa mogą w tym wypadku mieć kolosalne znaczenie dla przyszłości naszego dziecka.