Bunt dwulatka
Odetchnęłaś z ulgą – Twoje dziecko już chodzi, je, wypowiada pierwsze słowa, a może nawet przesypia noce. Ale słyszysz od rodziców starszych dzieci, że zaraz znów czeka Cię trudny okres. Co to jest ten osławiony bunt dwulatka?
Po pierwsze, nie martw się na zapas - nie wszystkie dzieci go przechodzą: dostają ataków złości, nie chcą niczego, co dla nich dobre – może akurat Cię ominie, jak kolka niektórych szczęśliwców?
Jeśli jednak czujesz, że to się zbliża, nie panikuj. Twoje dziecko poznało siłę słowa NIE i z lubością jej używa. Testuje też Twoją cierpliwość i sprawdza, jak daleko może się posunąć w niegrzeczności. Jeśli teraz zaczniesz mu ustępować dla świętego spokoju, niedługo będziecie musieli wołać Supernianię. Na pocieszenie pomyśl, że to wszystko minie za parę tygodni, a bunt dwulatka jest świadectwem rozwoju psychospołecznego Twojego dziecka.
W żadnym wypadku nie krzycz i nie bij dziecka – zobaczy, że agresja siedzi także w Tobie i na nic wysiłek wychowawczy. Przeczekaj ze stoickim spokojem wybuchy gniewu albo powiedz po prostu, że wrócisz, jak mu przejdzie.
Ciekawy artykuł? Podziel się nim ze znajomymi.
Podobne tematy
O tym rozmawiacie
Hit dnia
Kiedy rodzice pracują, pojawia się problem opieki nad dzieckiem. Niemowlak w żłobku nie zawsze czuje się dobrze. Panie opiekujące się dziećmi nie mogą skupiać się tylko nad jednym i nieraz maluch...
Najczęściej czytane
Ostatnie komentarze
-
(2)
to jest najgorsza zaraza, miałam chłopaka, któremu mama wpadała do mieszkania obiad przyszykować, a on sam był bezradny gdy odpadł mu guzik lub trzeba było cokolwiek posprzątać. Straszne...
-
(2)
ja też jestem wegetarianką i jestem zadowolona z tego. Mi mięso po prostu w gardle staje, a już kupnej wędliny nie tknę.
-
(3)
wydziwianie
-
(4)
to czym przemywać ten pępuszek?
-
(2)
ja na szczęście dostałam większość rzeczy od rodzinki - ubranka, wózek, łóżeczko, to wszystki mi odeszło.
Dodaj komentarz