Dzieci uczą się kłamać od rówieśników lub odkrywają tę „umiejętność” jako sposób na zaimponowanie. Jedne kłamią w błahych sprawach, inne w większych, by uniknąć kłopotów. Co robić, gdy dziecko mówi nieprawdę? Jak wyjaśnić mu, że kłamstwo jest niedobre?

Krok 1: Pomóż dziecku zrozumieć, czym jest kłamstwo

Niektóre dzieci nie odróżniają kłamstwa od bujnej wyobraźni. Często ubarwiając jakąś historię, sami zaczynają wierzyć w nią. Wytłumacz dziecku, że kłamstwo – choć czasem działa i pozostaje tajemnicą jego twórcy – ma krótkie nogi i jest dużo mniej warte od szczerości. Zapytaj, jakby on czuł się, gdy ktoś by go okłamał. Koniecznie posłuż się przykładem (np. „Jakbyś się czuł, gdybym powiedział ci, że kupiłam ci świetną kolejkę, bylebyś tylko zjadł obiad u gości, a w domu okazałoby się, że wcale tak nie jest? Czy zaufałbyś mi i uwierzył następnym razem?”). Wyjaśnij, że ludzie nie lubią fałszywych osób.

Krok 2: Pokaż różnicę między kłamstwem a żartem

Czasem dzieci przyłapane na kłamstwie próbują wywinąć się z niego, mówiąc, że tylko żartowały. Być może maluch nie widzi różnicy między kłamstwem a żartem. Wytłumacz mu zatem, że żart jest wtedy, gdy jego celem jest rozśmieszenie drugiej osoby, która zdaje sobie z tego sprawę. Oprócz tego jest zupełnie nieszkodliwy. A kłamstwo – bardzo. Może prowadzić do poważnych kłopotów.

Krok 3: Wyjaśnij, że kłamstwo rani innych

Dziecko musi wiedzieć, że kłamanie rani inne osoby. Wytłumacz dziecku, że kłamiąc sprawia, że druga osoba wierzy w coś, co nie istnieje lub nie miało miejsca. To znaczy, że robi się z niego osobę niepoważną, wariata. Czy maluch chciałby być tak postrzegany?

Krok 4: Pokaż konsekwencje

Maluch musi wiedzieć, że kłamanie pociąga za sobą konsekwencje. Mowa niekoniecznie o karaniu za przewinienia i nagradzaniu za dobre zachowanie, ale o pokazaniu, jakie skutki wywołuje lub może wywołać mówienie nieprawdy. Możesz też wprowadzić domowy system punktowy.

Krok 5: Dawaj przykład

Pilnuj się przy dziecku. Niech zobaczy, że jesteś uczciwa i szczera wobec niego i innych osób. Nie nakłaniaj też dziecka do drobnego kłamstewka, np. „Nie mów tatusiowi, że dałam ci lody”. Szybko złapie ten system i będzie go wykorzystywał. Mów prawdę i zachęcaj, by i dziecko to robiło. Dobry przykład to połowa sukcesu.