Według lekarzy to okres do sześciu tygodni po porodzie, kiedy organizm kobiety wraca do normy po gigantycznym wysiłku, jakim była dla niego ciąża i poród. Macica powinna się już obkurczyć, krocze zagoić się, a psyche kobiety wrócić do równowagi po szoku, jakim jest wydanie na świat nowego człowieka.

Nie bez przyczyny słowo „połóg” jest w polszczyźnie tak bliskie czasownikom „leżeć” i „polegiwać”. Zaraz po porodzie kobieta powinna jak najwięcej odpoczywać, cieszyć się wyjątkowym czasem z nowonarodzonym dzieckiem, partnerem, starszymi dziećmi, a nie nadrabiać zaległości w pracach domowych. Częste w tym okresie załamania nerwowe wynikają z burzy hormonalnej i prób pogodzenia zbyt wielu ról: młodej matki, gospodyni, żony, koleżanki, a nawet pracownicy na odległość. Pamiętajmy, że nasz partner da sobie radę, nawet jak wróci do domu i nie znajdzie tam trzydaniowego obiadu. Z kolei jeśli starsze dziecko domaga się więcej uwagi niż noworodek, trzeba mu poświęcić tyle czasu, ile jest to możliwe, a potem poprosić kogoś o wyręczenie nas w opiece nad nim. Nieoceniona w tym przypadku jest pomoc babci lub innej bliskiej osoby.