Znasz ten widok, gdy twoja córka w milczeniu je obiad, jedną ręką podnosząc łyżkę, a drugą pisząc smsa do ukochanej przyjaciółki? A to zachowanie syna, który wychodzi nagle z domu, nikomu nic nie mówiąc, i nie wraca o godzinie, którą mu wyznaczyłaś? Twoja niechęć dotyczy nie tylko zachowania dziecka, ale przede wszystkim kolegów i koleżanek pociechy. Skąd się to bierze i czy jest to uczucie uzasadnione? Co zrobić, gdy nie podoba ci się przyjaciel dziecka?

Przyczyny niechęci do przyjaciół dziecka

Gdy dziecko wypowiada zdania typu: „Nie mogę żyć bez mojej najlepszej przyjaciółki! Tylko na niej mogę polegać!” lub „Mój przyjaciel jest niezastąpiony!”, rodzice często czują się trochę odrzuceni. Do tej pory to oni byli zawsze niezastąpieni, a tutaj takie zdania! Niektórzy to przeżywają bardziej, inni mniej. Fakt, że dzieci potrzebują intensywnych relacji poza rodziną, jest w sumie dobrą wiadomością. Jednak dla rodziców to trudna prawda. Przyjaciel od serca staje się wszędobylskim gościem, który nieświadomie zakłóca intymność rodziny. Zazwyczaj dzieci przedstawiają rodzicom swoich kolegów, ale głównie tych, co do których są pewni, że zostaną zaakceptowani. Jeśli wasze dziecko ma przyjaciela, którego nigdy wam nie przedstawiło, zaczynacie podejrzewać, że zupełnie by się wam nie spodobał. Nie zawsze tak musi być. Po prostu nasze jeszcze niedawno maleństwo jest już dorosłe, przynajmniej takie się czuje, i chce być niezależne, stanowiąc o sobie i swoim towarzystwie. Zauważcie, że rzadko się zdarza, że dziecko potrafi zawiązać prawdziwą przyjaźń z osobą, którą przedstawiają mu rodzice. Nie oznacza to, że nie znamy naszych dzieci lub ich nie rozumiemy. Po prostu, na siłę niczego nie da się zbudować.

Wybór przyjaciela stanowi jeden z progów, które dzieci muszą przekroczyć, aby odłączyć się od rodziców i zdobyć samodzielność. Nigdy nie jest to proces łatwy, może być związany z rozczarowaniami, zdradami i cierpieniem. W takich sytuacjach nie tylko dzieciom jest trudno, ale i rodzicom, którzy też czują się rozczarowani lub zdradzeni przez jego nowego znajomego. Może się też zdarzyć, że nasze uprzedzenie jest jakieś podświadome lub bezpodstawne – wtedy należy nad sobą pracować i zaufać dziecku. Jednak, gdy niechęć do kolegi czy koleżanki ma swoje podstawy, trzeba zachować się bardzo dyskretnie i ostrożnie. Dzieci trzeba szanować, ale także otoczyć je opieką i dawać wskazówki.

Co robić, gdy nie lubisz?

Dzisiaj, jak chyba nigdy dotąd, rodzice powinni być czujni. To może wydać się przesadą, ale wielu rodziców przeżywa podobne rozterki i lęki. Wpływ kolegów i przyjaciół, szczególnie w okresie dojrzewania, jest ogromny. W grupie najgrzeczniejsze dziecko może dać się sprowokować do zachowań, jakich samo nigdy by nie wymyśliło. Najłatwiej byłoby wtedy oddzielić od niego grupę takich znajomych. Jednak nie jest to takie proste i niesie ze sobą zagrożenie osłabienia więzi z dzieckiem, a do tego ryzyko jeszcze większego przywiązania dziecka do kolegów. W przypadku stwierdzenia rzeczywiście złego wpływu, trzeba koniecznie zareagować. Lecz nie możecie stać się nagle despotami, zamykającymi pociechę na klucz w pokoju. Trzeba poprzeć swoje zachowaniepowiednimi argumentami.

Zawsze należy zacząć od sprawy, która najbardziej leży rodzicom na sercu – od zachowania dziecka. Nie wolno oczywiście krytykować bezpośrednio jego kolegów, gdyż prawdopodobnie atak wzbudzi w dziecku chęć do obrony kolegów. Tymczasem ważne jest spokojne zastanowienie się nad sprawą i otwarcie przed dzieckiem pewnej dalszej perspektywy i sposobu myślenia. Trzeba pobudzać zmysł krytyczny dziecka, wysłuchać jego spostrzeżeń i przedstawić wasze argumenty. Jako rodzice macie też prawo do dokładnego ustalenia granic – czasu, miejsca, okoliczności. Może warto pomyśleć, jak przeciwdziałać szkodliwej grupie znajomych – jeśli dziecko znalazło sobie kolegów, którzy są, np. leniwi, może trzeba posłać je na kurs karate albo koszykówkę?

Przyjaciele są bardzo ważni, zarówno w waszym życiu, jak i życiu waszych dzieci. Jeśli widzicie, że dziecku grozi niebezpieczeństwo, zareagujcie. Jeśli po prostu jego przyjaciele nie przypadli wam do gustu, niestety musicie ugryźć się w język. Bądźcie pewni, że dziecko raczej wybierze przyjaciół.