Ciąża może być naprawdę pięknym okresem. Może prowadzić do większej intymności między małżonkami, ale niestety może także prowadzić – do niewierności. Trudno oszacować, ilu mężczyzn zdradziło swoją żonę, gdy ta była w ciąży, co zresztą jest zrozumiałe – w końcu nikt nie chce o tym rozmawiać. Ani ofiary, ani winni. Czasem nie chodzi nawet o seks sam w sobie. Mężczyźni mogą czuć się zagrożeni bądź nieświadomie odepchnięci. Boją się też, co będzie po porodzie. Wbrew pozorom i stereotypom, faceci też mają emocjonalną potrzebę bliskości, bezpieczeństwa i intymności. Jeśli kobieta, która na przykład przechodzi trudną ciążę, pozbawia go tych podstawowych potrzeb, istnieje możliwość, że mężczyzna poszuka tego gdzie indziej. Oczywiście niewierność to nie wina tylko kobiety. Jak tego uniknąć?

Pierwsze symptomy

Przede wszystkim panowie powinni uświadomić sobie, że kobiety bardzo przeżywają zmiany w ich ciałach, które zachodzą podczas ciąży. Nigdy tego nie zrozumieją, bo nigdy w ich brzuchu nie urośnie mały człowiek. Poza tym kobiety, im jest bliżej rozwiązania, tym bardziej boją się porodu. Poza tym mogą odrzucać przymilanie się swojego faceta, bo po prostu wstydzą się tego, że przytyły czy mają rozstępy, których wcześniej nie miały, albo nie umieją tego zaakceptować. Drodzy mężczyźni, nie można od razu się poddawać. Kobiety są skomplikowane, to prawda, ale nie aż tak, by ich nie móc zrozumieć. Zamiast się obrażać albo uciekać i pogrążać w myślach, że jesteście niekochani, weźcie kobietę w ramiona i codziennie mówcie, jakie są piękne z tym ślicznym brzuszkiem. I obiecujcie, że będziecie z nimi podczas porodu. Na początek wystarczy. Natomiast apel do kobiet jest następujący – obserwujcie swoich mężczyzn. Gdy zobaczycie, że przestają się wami interesować i chodzą nieco rozdrażnieni, możecie zacząć się zastanawiać nad sobą. Oczywiście powinniście być wyczulone na delikatne sygnały, że facet utrzymuje kontakty z kimś jeszcze. Najważniejsze, abyście nie stracili ze sobą kontaktu. Jak to zrobić?

Jak uniknąć zdrady?

Po pierwsze – rozmowa. Najpierw ta na początku ciąży. Odpowiedz swojemu mężowi, jak powinna przebiegać twoja ciąża –jak będziesz się zmieniać, jakie hormony, i kiedy będą działać, i jak to wpłynie na twoje potrzeby seksualne. Opowiedz mu też o swoich obawach i przewidywaniach. Powiedz, że martwisz się o swoje ciało, i że się trochę stresujesz, bo nigdy nie przeżywałaś takiej sytuacji. Facet zwykle w takich momentach urasta w swoich oczach do rangi supermana, który musi uratować cię z opresji. Zapytaj też i jego, jak się czuje, i czego oczekuje. Bądźcie ze sobą bardzo szczerzy i szanujcie się nawzajem.

Po drugie – zaangażowanie. Nie mów, że poradzisz sobie sama, gdy musisz dotrzeć do lekarza. Jeśli tylko mąż nie pracuje, zabierz go ze sobą. Niech widzi na żywo USG i też rozmawia z lekarzem. Poza tym niech pomaga ci zająć się domem, bo pod koniec ciąży nie będziesz mogła wszystkiego robić. Nie musicie też od razu uprawiać seksu. Są przecież inne formy okazywania sobie czułości. Niech na przykład facet zrobi ci masaż stóp. Poza tym istnieją jeszcze stare, dobre, zawsze na miejscu, pocałunki. Jeszcze jedną formą zaangażowania jest przygotowanie pokoju dla dziecka. Nie każ mężowi wybierać koloru ściany ani haftować obrazków nad łóżeczko. Poproś go raczej o złożenie kołyski czy szafki dziecięcej albo o pomalowanie ściany.

Jeśli tylko będziecie na siebie uważać, będziecie ze sobą szczerzy i będziecie rozmawiać – niebezpieczeństwo zdrady ominie was szerokim łukiem. Ale tak jak do tańca, to i do tego potrzeba dwojga. Jeśli natomiast któreś z was upadnie, możecie wspólnymi siłami powstać, wybaczyć sobie i stworzyć szczęśliwy dom dla przyszłego maleństwa. Trzeba tylko chęci i miłości.