Według najnowszych zaleceń WHO niemowlę należy karmić wyłącznie piersią do szóstego miesiąca, a dokarmiać go naturalnym pokarmem do ukończenia drugiego roku życia. To jest oczywiście opcja maksymalistyczna. Większość pediatrów zgadza się, że najważniejsze dla prawidłowego rozwoju dziecka pozostaje pierwsze pół roku. Wtedy zazwyczaj matka pozostaje z dzieckiem na urlopie macierzyńskim i karmienie piersią nie jest dla niej dużym obciążeniem, a wręcz przeciwnie.

Mleko matki dostarcza wszystkie niezbędne składniki odżywcze, nie obciąża niedojrzałego przewodu pokarmowego dziecka i chroni je przed alergiami (jeśli takowe wystąpią, naturalny pokarm łagodzi i skraca ich przebieg, o ile matka jest w stanie przestrzegać antyalergicznej diety). Wymieniając wszystkie korzyści zdrowotne naturalnego karmienia, zapominamy często o wygodzie, która dla zmęczonej matki ma przecież niebagatelne znaczenie. Pierś można podać dziecku o każdej porze dnia i nocy, nie trzeba odmierzać wody i porcji mleka modyfikowanego (co nie jest takie proste o trzeciej nad ranem). Wyjeżdżając, nie trzeba zabierać całego arsenału butelek, smoczków i puszek. Kiedy dziecko nagle zgłodnieje lub zechce mu się pić, zawsze mamy przy sobie odpowiedni dla niego pokarm. I ostatnia, całkiem istotna korzyść: mleko matki jest za darmo, w odróżnieniu od dość kosztownego na dłuższą metę mleka modyfikowanego, którym należy karmić dziecko do ukończenia trzeciego roku życia. Tak naprawdę jedynym kosztem przy karmieniu piersią jest dobrze skomponowana dieta matki, która przecież także jej wyjdzie na zdrowie.