Dziś o diecie, ale nieco od strony naukowej. Wiemy już, jak odżywiać się mądrze i bez konserwantów, czas więc na kolejny poziom w naszej grze o zdrowie i dobre samopoczucie Twojej rodziny. Korzystam ze świetnej amerykańskiej strony www.askdrsears.com

Wszyscy wiemy, że trzeba jeść śniadania. Ale co na śniadanie? Wiadomo, mózg do pracy potrzebuje węglowodanów (zużywa nawet 20% ich dziennej podaży), ale są węglowodany lepsze i gorsze. Gorsze - to cukry proste, te dostarczane w popolarnych przekąskach: słodyczach, wafelkach. Niektórzy uważni rodzice zaobserwowali, że zjedzenie czegoś słodkiego sprawiało, że dziecko dostawało małpiego rozumu (prowadzono nawet badania naukowe, by sprawdzić, czy podaż cukru ma związek z występowaniem ADHD). Cukry proste rozkładają się szybko i dziecko (a także dorosły) dostaje coś w rodzaju insulinowego kopa, który wcale nie przekłada się na lepsze skupienie czy wyniki w nauce.

Dobrym pokarmem dla mózgu są więc węglowodany złożone (takie jak fruktoza występująca w owocach): niski indeks glikemiczny mają też np. warzywa, nabiał, owsianka i ryż, a wcale nie popularne płatki kukurydziane! Należy też dbać o prawidłową kombinację węglowodanów i białek (tyrozyna pobudza mózg, a tryptofan go uspokaja).

Jeszcze jedna ważna rzecz: małe dzieci nie mogą być na diecie niskotłuszczowej, gdyż ich mózg potrzebuje dobrego tłuszczu do rozwoju (w ciągu pierwszego roku życia mózg człowieka potraja swój rozmiar!). System nerwowy niemowlęcia zużywa 60% dostarczanej energii, a sam mózg składa się w 60% z tłuszczu właśnie. Jedzmy wysokogatunkową oliwę i masło, żadnych margaryn - utwardzanych tłuszczów trans.