21 marca to pierwszy dzień kalendarzowej wiosny i jedyny dzień w roku, kiedy rodzice i nauczyciele traktują wagarowiczów z przymrużeniem oka. Wiele szkół rezygnuje tego dnia z normalnych zajęć na rzecz balu przebierańców, topienia Marzanny, zabaw i konkursów czy też prowadzenia zajęć przez uczniów. Cóż, Dzień Wagarowicza jest tylko raz w roku, a co z wagarowaniem w inne dni? Dlaczego dzieci wagarują? Jak temu zapobiec?

Przyczyny wagarowania

Jednorazowe wagary spowodowane chęcią przygody i odprężenia nie powinny cię niepokoić, co nie oznacza, że nie powinnaś zareagować. Powtarzające się nieobecności są już powodem wszczęcia alarmu. Aby móc skutecznie ukrócić wagarowanie dziecka, należy dotrzeć do przyczyn opuszczania lekcji. Najczęstsze powody opuszczania lekcji to:

• lęk przed lekcjami czy nauczycielem;
• strach przed dostaniem kolejnej jedynki do dziennika, która wywoła gniew rodziców i pociągnie za sobą lawinę zakazów;
• złe relacje z rówieśnikami w szkole czy w klasie;
• uczucie osamotnienia i wyobcowania;
• uleganie wpływom „złego towarzystwa”;
• trudna sytuacja w rodzinie (np. rozwód rodziców, śmierć kogoś bliskiego, patologie itp.);
• stawianie dziecku zbyt dużych wymagań, przez co traci wiarę we własne siły;
• brak zainteresowania dzieckiem ze strony rodziców.

Rola rodziców

Podstawowym błędem rodziców wagarujących uczniów jest brak zainteresowania życiem szkolnym dziecka. To, że ma z pozoru przyzwoite stopnie nie oznacza, że w szkole jest wszystko w porządku. Na dłużą metę opuszczanie zajęć wpłynie negatywnie na stopnie i dalszą karierę dziecka. Koniecznie utrzymujcie kontakt z wychowawcą klasy.

Nie pozostawiajcie dorastającego dziecka samego sobie. Szczera rozmowa potrafi zdziałać cuda. Pytajcie, co malec robił w szkole, jednocześnie nie dajcie dziecku odczuć, że je kontrolujecie. Służcie dobrą radą. Starajcie się być powiernikiem dziecięcych problemów i podsuwajcie sposoby ich rozwiązania.

Nie lekceważcie pojedynczych wagarów, chyba, że dziecko przyłączyło się do zbiorowej ucieczki całej klasy. Wykluczenie przez grupę dziecko przeżyje o wiele bardziej, niż uwagę w dzienniku. 

Jeśli wasza rodzina przechodzi ciężki okres i nie potraficie sami rozwiązać swoich problemów, dla dobra dziecka poproście o pomoc psychologa. Terapia rodzinna bywa zbawienna.