Obserwując dzieci XXI wieku można zauważyć pewną zależność. Coraz więcej naszych pociech ma trudności w wymyślaniu zabaw bez użycia dostępnych na rynku zabawek. Szybciej się nudzą, potrzebują bardzo realistycznych rzeczy do zabawy, jak np. pieniędzy z gry monopolowej, czy specjalnie zakupionych przez rodziców kas fiskalnych, lub komputerów. A co z zabawami, które cieszyły nas, dorosłych, w latach naszego dzieciństwa? Czy motywujemy nasze dzieci do wykorzystywania swojej wyobraźni i dostępnych rzeczy z domu?

Przypomnijmy sobie kilka takich zabaw:

Sklep – stawiało się deskę do prasowania jako ladę, wynosiło się z łazienki czy kuchni produkty domowe, tworzyło się własne pieniądze z papieru.
Teatrzyk - który prezentowaliśmy całej rodzinie. Dwa krzesła, koc i lalki jako kukiełki. Czy u was w domu dziecko prezentuje swoje zdolności artystyczne?
Kapsle - samemu tworzyło się na podwórku specjalne tory przeszkód. A kapsle najczęściej wykorzystywano z oranżady, czy innych napojów gazowanych.

Każdy z nas zapewne ma swoje ulubione zabawy z dzieciństwa, które niestety w większości przypadków jedynie wspomina, nie pokazując ich swoim dzieciom. Dlaczego tak się dzieje? Czy nie zdominowała nas wszystkich era monopolu, dostępności produktów, wielorakiego wyboru? Dlaczego tak łatwo poddajemy się i kupujemy gotowe zabawki, zamiast zaangażować dziecko do wymyślenia zabawy z produktów z naszego gospodarstwa domowego? Może to pozwoli dzieciom łatwiej zorganizować sobie czas, gdy np. pada deszcz, czy znajdą się w miejscu, gdzie nie można zabrać wszystkich zabawek, np. na wczasy. Może to będzie dobry początek, by nasze dzieci doceniały to, co dostają i mają, a przy okazji potrafiły rozwijać siebie manualnie, artystycznie, czy sensorycznie.

Podyskutujmy na ten temat. Jakie wy macie wspomnienia z zabaw z dzieciństwa? Czy sądzicie, że warto „zarażać” swoje pociechy tymi pomysłami na zabawy? A może to strata czasu i lepiej kupować dziecku kolejną zabawkę?