Jeśli to możliwe, powinniśmy mu pozwolić przez pierwsze dni wracać do domu wcześniej i dzielić się z nami pierwszymi wrażeniami. Oczywistością jest, że należy dziecku poświęcać w tym okresie więcej czasu, żeby nie czuło się „odprawione” z domu, tymczasem często się zdarza, że wracający z pracy rodzice rzucają się w wir domowych zajęć.

Wiek przedszkolny dla starszego dziecka to często moment, w którym w domu pojawia się młodsze rodzeństwo, więc żeby uniknąć scen zazdrości, matka i ojciec muszą wygospodarować czas, kiedy są na wyłączność dla świeżo upieczonego przedszkolaka. Może to być moment spokojnego powrotu do domu (bez nerwowych zakupów w supermarkecie), półgodzinna rozmowa przy kolacji czy przytulanie przed zaśnięciem. Niestety, zdarza się, że nawet najzdrowsze dziecko zaczyna przynosić z przedszkola chorobę za chorobą. Pediatrzy mówią, że dziesięć infekcji w ciągu pierwszego roku między dziećmi to norma. To oznacza nawet dwadzieścia tygodni spędzonych z chorym dzieckiem w domu, więc jeśli rodzice nie mogą sobie pozwolić na tak częstą nieobecność w pracy, muszą mieć w odwodzie kogoś do pomocy, babcię lub nianię.