Dziecko będąc w brzuszku mamy przekręca się, macha rączkami i nóżkami do czasu, gdy zrobi mu się zbyt ciasno na takie harce. Około 32. tygodnia ciąży blisko 90% dzieci przybiera swoją wyjściową pozycję do porodu. Pozostałe 10% przyjmuje ostateczne ułożenie ok 37. tygodnia ciąży. Niektóre dzieci potrafią przekręcić się w ostatniej chwili przed porodem. Od tego, jak ułoży się dziecko w dużej mierze zależy przebieg akcji porodowej. Jakie może być ułożenie dziecka podczas porodu?

Położenie główkowe
To właściwe ułożenie dziecka, które występuje w 94% przypadków. Umożliwia ono poród naturalny i ułatwia wydostanie się dziecka na świat, które główką toruje drogę dla reszty ciała. Po urodzeniu główka może mieć lekko stożkowaty kształt, który w ciągu najbliższych tygodni zaokrągli się.

Położenie pośladkowe (miednicowe)
Takie ułożenie często jest powodem wykonania cesarskiego cięcia. Jednak zanim lekarz zdecyduje się poród operacyjny podejmuje się próby "obrócenia dziecka". Położenie miednicowe często zdarza się u wcześniaków.

Położenie poprzeczne
Występuje zaledwie u 0,5% przypadków. W takiej sytuacji możliwy jest poród wyłącznie przez cesarskie cięcie. Można wcześniej spróbować zmiany ułożenia dziecka pod nadzorem lekarza lub położnej. Przyczyną wystąpienia położenia poprzecznego może być:

• zbyt duża ilość miejsca w macicy z powodu wiotkich powłok brzusznych, np. na skutek dużej liczby przebytych ciąż,
• nadmierna ilość płynu owodniowego,
• przeszkoda w postaci wad w budowie macicy lub ciąży bliźniaczej.