Przedszkolak

Nickelodeon Polska oraz Komenda Główna Policji organizują społeczną kampanię „Bezpieczna droga z radami SpongeBoba”. W tegorocznej edycji kampanii udział wzięło kilka tysięcy przedszkoli oraz szkół. W ramach akcji dzieci uczestniczyły w spotkaniach z policjantami, podczas których poznały zasady ruchu. W domu dzieci mogły zagrać w specjalną mobilną grę edukacyjną.

Skąd się bierze agresja u dzieci? Jak walczyć z agresją? Przemoc w szkole to, niestety częsty problem przybierający różne formy. Agresywne dziecko to nie tylko takie, które używa przemocy fizycznej wobec innych, ale też takie, które wyrządza krzywdę słowną i niewerbalną. Dwie ostatnie formy agresji są mniej widoczne, a przez to bagatelizowane przez rodziców i nauczycieli. Prześladowany maluch jest upokarzany i poniżany. Swój los znosi często w milczeniu i izoluje się od swoich rówieśników.

Twoje dziecko skończyło trzy lata. Naturalnie zaczynasz zastanawiać się, czy nie posłać go do przedszkola. Jeśli ty sama przeżyłaś czas w przedszkolu, z pewnością wspominasz go teraz jako czas beztroski i świetnej zabawy. Jednak z perspektywy dwu- czy trzylatka nie zawsze musi to wyglądać tak różowo. I niekoniecznie spowodowane jest to nieśmiałością dziecka, czy naturalnym strachem przed czymś nieznanym i rozłąką z mamą. Powinnaś poobserwować swoje dziecko i zdecydować, czy maluch jest gotowy na przedszkole.

Nadszedł weekend, a twój maluch ma przerwę od przedszkola. Chcesz to wykorzystać i zastanawiasz się jak? Co stoi na przeszkodzie, abyście razem coś upichcili? Może jakiś pyszny deser, smaczne ciasteczka, którymi dziecko będzie mogło poczęstować w poniedziałek swoich kolegów z przedszkola, chwaląc się, że miało w tym swój udział? Nie bój się obecności dzieci w kuchni, to naprawdę świetna i rozwijająca zabawa!

Rodzice patrzą na swoje pociechy przez pryzmat swojej nieskończonej do nich miłości. Dlatego skłonni są myśleć, że jeśli ich maluch, mając pół roku, zaczął już biegać po podwórku, a mając półtora mówi całymi zdaniami, to oznacza, że w domu jest mały geniusz. To samo dotyczy rodziców, których dzieci mają poczucie rytmu lub uwielbiają się uczyć albo zadają takie pytania, że dorośli muszą posiłkować się encyklopedią, by na nie odpowiedzieć. Istny geniusz! Ale czy faktycznie aż tak?

Rodzice świadomie nie posyłający swoich dzieci do przedszkola są w mniejszości. Najczęściej system naszej pracy zmusza nas do oddania naszego malucha w ręce przedszkolanek. Ci, którzy uważają, że dziecko spokojnie może przebywać pod opieką niani do pierwszego dnia w szkole, pewnie mają swoje racje. Jednak trzeba się zastanowić, czy przypadkiem przedszkole nie jest po coś? To nie jest tylko zwykła świetlica, w której dzieci mogą przebywać do momentu powrotu rodziców z pracy. Jeśli nie pamiętamy tego okresu ze swojego życia, to przypomnę – przedszkole to nie tylko parę lat beztroskiej zabawy, to również miejsce pracy dzieci i opiekunów. Przedszkole ma same plusy: przyzwyczaja do szkolnej rzeczywistości, stwarza przestrzeń do nawiązywania relacji między dziećmi i rozwija umiejętności społeczne maluchów. Jest przełomowym i bardzo ważnym momentem w rozwoju dziecka.

Dzień, w którym dziecko po raz pierwszy zostaje w przedszkolu samo przez wiele godzin, chyba tylko dla nielicznych rodziców jest łatwym momentem. Dla większości bowiem – zarówno dla dzieci, jak i rodziców – pierwsze chwile tej nieuniknionej separacji są trudne, często okraszone łzami i niepewnością (kto wie, z której strony większą?) oraz ogromnym ładunkiem emocjonalnym. Dla bezstronnego obserwatora widok maluchów, przebierających nóżkami obok swoich mam lub ojców, którzy zmierzają w stronę drzwi wyjściowych z przedszkola, jest co najwyżej wzruszający. 

Słuchanie, zachowanie spokoju, wyrażenie akceptacji, niesienie pomocy i zachęcanie do rozmowy – to główne zasady rozmowy z dziećmi. Rozwój dzieci to nie tylko zdobywanie dodatkowych centymetrów i umiejętności, ale też nawarstwienie się nowych kłopotów. Maluch nie zawsze potrafi sobie sam z nimi poradzić i szuka pomocy u rodziców. Jeżeli dorośli przyjmują wówczas postawę oceniającą, nie powinni się dziwić, że maluch traci do nich zaufanie. Jeżeli relacje ojciec-syn, matka-córka są zaburzone, pojawiają się problemy z dziećmi.