Wychowanie

Wydaje ci się, że twój maluszek nie będzie potrafił pomóc ci w domu? Nic bardziej mylnego. Im szybciej pokażesz mu, że sprzątanie to również zabawa, tym chętniej, będąc dorosłym, będzie ci pomagało w codziennych, domowych obowiązkach. Jak to zrobić? Oto kilka pomysłów.

Co kilka lat, wraz z pojawieniem się nowej technologii, media wieszczą koniec papierowej książki. Tymczasem jak dotąd książki mają się dobrze, a ich czytelnicy nadal mają przewagę intelektualną nad wielbicielami konsoli do gier. Co zrobić, żeby zachęcić nasze dziecko do czytania?

Na rynku dostępnych jest tyle poradników dla rodziców, że wydaje się zbędnym przekładanie kolejnej anglojęzycznej pozycji. Ale to nieprawda. Dzięki koleżance tłumaczce trafiłam na fantastyczną książkę, na razie tylko w języku oryginalnym: dr T. Berry Brazelton, Touchpoints. Birth to three. Your Child's Emotional and Behavioral Development. Dlaczego uważam ją za wyjątkową? Przeczytajcie.

Jak to jest z tym wychowaniem chłopców i dziewczynek? Czy gdybyśmy chłopców ubierali na różowo i dawali im do zabawy wóżki i lalki, wyrośliby na opiekuńcze i delikatne mimozy? A gdyby nie karcić dziewczynek za łobuzowanie, byłyby bardziej pewne siebie i agresywne w dorosłym życiu? Czy to wszystko kwestia gender, czyli ról płciowych? Chyba nie...

Wiadomo, że dziewczynki - aż do okresu pokwitania - rozwijają się szybciej i bardziej harmonijnie niż chłopcy. Ale serce i pojemność płuc chłopców jest większa, żeby zapewnić im większe dostawy tlenu... Jeszcze do wieku przedszkolnego to dziewczynki lepiej skaczą i mają lepszą równowagę. Ale wkrótce potem chłopcy zaczynają je przewyższać w umiejętności biegania i rzucania.

Czy wiecie, że kolejność, w jakiej urodziliście się w rodzinie, określa Wasz charakter? To, czy jesteście najstarszym dzieckiem, czy ostatnim determinuje Wasze zachowania i cechy osobowości. Przeczytajcie ten artykuł, wiele się o o sobie dowiecie. Tyle samo możecie też dowiedzieć się o Waszych dzieciach.

Na początek dobra wiadomość: żadna pozycja w rodzinie nie jest najlepsza. Faktem jest jednak, że dziecku pierworodnemu rodzice bardziej pomagają w rozwoju, bo ich uwaga jest niepodzielna. Za to często są niedoświadczeni i pierwsze dziecko jest "modelem testowym" ich wychowania. Pierwsze dziecko częściej przyjmuje rolę przywódczą i ma lepsze kontakty z dorosłymi, ale za to jest podatne na sugestie, zależne, podejrzliwe, wrażliwe i pobudliwe, ma niskie poczucie bezpieczeństwa, jest skąpe i zazdrosne.