Dziecko w żłobku pojawia się wtedy, kiedy mama zdecyduje się na powrót do pracy po urlopie macierzyńskim. Decyzja o rozstaniu z dzieckiem nie należy do najłatwiejszych. W końcu dzieckiem ma zająć się ktoś obcy. Niestety, coraz częściej nie ma co liczyć na instytucję babci, gdyż wiele z nich nadal pracuje zawodowo i zwyczajnie nie ma czasu na opiekę nad wnukami. Całe szczęście utożsamianie żłobka z płaczem dziecka, częstymi infekcjami i odparzoną pupą odchodzi do lamusa, a wykwalifikowana kadra potrafi zachęcić dziecko do zabawy i samorozwoju.

Od kiedy do żłobka?

Dzieci w żłobku to maluchy w wieku od 3-4 miesięcy do 3-4 lat. Pomimo możliwości oddania dziecka pod dzienną opiekę instytucjonalną w tak wczesnym wieku, psychologowie przestrzegają przed zbyt szybką rozłąką z maluszkiem. Zdaniem specjalistów kluczową rolę w rozwoju emocjonalnym dziecka odgrywa pierwszy rok życia. Dlatego warto odsunąć w czasie oddanie dziecka do żłobka, póki nie przekroczy magicznej granicy 12. miesięcy życia.

Jeśli okoliczności życiowe nie pozwalają na to, aby jeden z rodziców poświęcił cały swój czas opiece nad dzieckiem, dobrze jest poszukać wsparcia w rodzinie. Być może babcia lub siostra będą w stanie pomóc przez kilka miesięcy. Lepszym rozwiązaniem wydaje się również zatrudnienie niani, która całą swoją uwagę poświęci naszemu dziecku. W pierwszym roku życia maluszek szczególnie potrzebuje bliskiej osoby i skupienia na sobie uwagi. Przebywając w grupie, raczej nie ma co liczyć na zaspokajanie wszelkich potrzeb dziecka. Co więcej, malec może czuć się zagubiony wśród innych dzieci.

Nie oznacza to jednak, że matki oddające do żłobka kilkumiesięczne niemowlę są zwyrodniałe i wyrachowane. Żłobek ma również swoje zalety. Im wcześniej dziecko przebywa w grupie rówieśniczej, tym szybciej opanowuje przydatne umiejętności społeczne. Łatwiej nawiązuje kontakty, uczy się dzielić zabawkami i tolerować odmienność innych dzieci. Maluszek szybko nabywa nowe umiejętności, naśladując inne dzieci (niestety, złe nawyki również przejmuje). Dzieci w żłobku szybciej stają się samodzielne i nabierają pewności siebie. Niestety, oddając malca do żłobka, trzeba liczyć się z częstszymi infekcjami, przynajmniej na początku. Paradoksalnie z czasem odporność dziecka może zdecydowanie wzrosnąć.

Jak przygotować dziecko do żłobka?

Nie wszystko na raz. Zanim oddasz malca w ręce opiekunek, odpowiednio go do tego przygotuj. Na forach internetowych można przeczytać wiele wypowiedzi wskazujących na to, że najlepszym okresem na oddanie dziecka do żłobka jest wiek 3-6 miesięcy, gdyż w tym wieku dzieci najłatwiej aklimatyzują się do nowego otoczenia. Niemowlęta zbliżające się do pierwszych urodzin, dzielą świat na „swoich” i „obcych” i do tych drugich odnoszą się z dużą rezerwą. Dlatego wyleją morze łez, zanim zaakceptują nową sytuację oraz nowe opiekunki. Nie należy jednak zapominać, że oddanie kilkumiesięcznego dziecka na kilka godzin do żłobka wiąże się z przejściem na karmienie butelką. Wprawdzie możesz odciągać pokarm i przelewać go do buteleczek, jednak wiele mam decyduje się w takiej sytuacji na całkowite odstawienie dziecka od piersi. Cały proceder pożegnania z „cycem” przeprowadź odpowiednio wcześniej. Malec przyzwyczajony do swojej ramówki dnia źle znosi zmiany, a zafundowanie mu całej gamy nowości i przeprowadzenie w jednym czasie rewolucji w rozkładzie dnia i sposobie karmienia, może po prostu źle przyjąć. W konsekwencji niemowlę może stać się nerwowe i płaczliwe.

Ze starszym i chodzącym już brzdącem należy wcześniej porozmawiać. W prosty i delikatny sposób wytłumaczyć, co go czeka. Przedstaw maluszkowi sytuację w dobrym świetle, ale nie przesadzaj z cudownością żłobka, aby w zetknięciu z rzeczywistością dziecko nie poczuło się oszukane. Stopniowo przyzwyczajaj pociechę do rozłąki. Początkowo zostawiaj maluszka pod opieką taty lub cioci w pokoju obok. Następnie wychodź z domu na godzinę lub dwie. Dziecko musi nauczyć się akceptować sytuację, gdy mama nie jest na zawołanie. Musi jednak też wiedzieć, że mama wróci. Dlatego zawsze żegnaj się z dzieckiem, ale bez łez i lamentów. Jednocześnie bądź słowna i zawsze wracaj o czasie. Z czasem dziecko zaakceptuje rozłąkę i przyzwyczai się do żłobka, przedszkola i szkoły.