Postaw się w sytuacji Twojego dziecka – nie dość, że przeżyło rozstanie rodziców, to jeszcze teraz na horyzoncie pojawił się ktoś... nowy tata? Przyjaciel? Kolega? Nic dziw się, że ono tak bardzo buntuje się przeciw tej sytuacji.

Do tej pory, po Waszym rozstaniu to Ty okazywałaś mu najwięcej czułości i byłaś całym jego światem. Teraz wchodzi do niego ktoś nowy, obcy. Dziecku trudno taką sytuację zaakceptować – mama jest czuła także wobec innego człowieka. Buntuje się przeciw nowym wymaganiom, nowym zasadom, burzeniu dotychczasowego porządku, np. rano dobija się łazienki, gdy Twoje dziecko myje zęby, każe sprzątać mu swój pokój itp. Dziecku trudno pogodzić się, gdy ma się przenieść do innego pokoju, bo jego ma zająć... nowy tata?

Właśnie, dobrze jest odpowiedzieć sobie i dziecku – kim jest ten człowiek. Dla Ciebie, dla Twojego dziecka? Czy jest tu na chwilę, czy na dłużej? W budowaniu nowego partnera lub partnerki w życiu Twojego dziecka potrzeba czasu i delikatności. Widok jego w Twoim łóżku w sytuacji, gdy dziecko nie do końca wie, kim jest ta nowa osoba, to najgorsze co można zrobić. Dziecka nie powinno się w żaden sposób zaskakiwać. Piewsze próby wzajemnego zaznajomienia powinny się odbywać w Twojej obecności. Dziecku musi czuć się bezpiecznie. Lepiej nie oczekiwać ekspresowych efektów. Na początek można oczekiwać od nowego partnera delikatności i tego, aby z dziećmi był, pomagał, wspierał i spróbował je pokochać. Na więcej przyjdzie trochę poczekać, ale na początek to i tak już dużo.