Twoje dziecko powiedziało brzydkie słowo, obraziło babcię, a może dłubie w nosie podczas imprezy domowej? Denerwuje cię to, ale nie reagujesz, bo twierdzisz, że jest za małe, by zrozumieć dobre maniery. Jak to zmienić i od kiedy należy zacząć naukę nad prawidłowym zachowaniem? Im szybciej, tym lepiej.

Reaguj od razu!

Gdy dziecko zachowa się nieprawidłowo, podejdź do niego, utrzymaj kontakt wzrokowy i wyjaśnij, co zrobiło źle i dlaczego nie wolno się tak zachowywać.

Słowo „przepraszam”

Trzeba nauczyć dziecko używania tego słowa, lecz ze zrozumieniem. Oznacza to, by dziecko rozumiało jego sens i „siłę”, by go nie traktowało jak „odpuszczenia winy” czy też „niereagowania rodziców”.

Bądź wzorem!

Jeżeli wymagasz od dziecka konkretnego prawidłowego zachowania, daj mu przykład od siebie. Tłumaczenie dziecku, że ty jesteś rodzicem, a ono dzieckiem, nie jest żadnym wyjaśnieniem. Ponadto nie zbywaj dziecka słowami: „Idź sobie, nie wtrącaj się”. Lepiej ciebie zrozumie, jeżeli w sytuacji popełnienia przez ciebie błędu wyjaśnisz powód swojego złego zachowania, przyznasz się do popełnienia błędu i przeprosisz.

Pytaj, a nie moralizuj!

Gdy pragniesz, by dziecko zrozumiało, co zrobiło źle, warto wyjaśnić swój punkt widzenia danego problemu. Pamiętaj, że moralizowanie zanudza dzieci i w konsekwencji nie słuchają tego, co masz im do przekazania. Ważne jest, byś zawsze po dyskusji nad problemem zapytał swoją pociechę, czy wie, co źle zrobiła, niech wyjaśni, jak powinna się zachować, jak uniknąć następnym razem złego zachowania. Im więcej szczegółów poda, tym lepiej zrozumie i zapamięta, jak należy postępować.

Nie zawsze dziecko jest winne!

Daj zawsze czas swojemu dziecku na wyjaśnienie zaistniałej sytuacji. Dzięki temu będzie czuło się bezpiecznie i przy kolejnym zdarzeniu możesz liczyć, że z problemem przyjdzie do ciebie. Nie każ go za winy innych, nie każ mu również przepraszać za wszystko i wszędzie. Dzięki umiejętnemu posługiwaniu się słowem „przepraszam” uczysz swoją pociechę konsekwencji swojego postępowania.