Niestety oparzenia dotyczą przede wszystkim małych dzieci, które nie zdają sobie sprawy z grożącego im niebezpieczeństwa. Wprawdzie o tej porze roku łatwo o oparzenia słoneczne, jednak w statystykach na pierwszym miejscu plasują się oparzenia termiczne.  Dowiedz się, jakie są stopnie oparzeń oraz jak wygląda pierwsza pomoc przy oparzeniach. Oby ta wiedza nigdy nie była ci potrzebna.

Oparzenia u dzieci

Ciekawość dzieci bywa zgubna. Żadne zakazy i nakazy nie ustrzegą dziecka od wszelkich niebezpieczeństw. Dzieci lubią eksperymentować i weryfikować wiedzę podaną przez rodziców. Dlatego jeśli powiesz: „Nie dotykaj! To gorące!” malec może i cofnie rękę, ale raczej na chwilę, bo gdy tylko się odwrócisz, sprawdzi, czy aby na pewno mama miała rację. I bąbel gotowy.

Do oparzeń termicznych u dzieci dochodzi najczęściej w wyniku:

• wylania na siebie gorącego płynu – herbaty, mleka, wody,
• zetknięcia skóry dziecka z parą wodną, np. z parą wydobywająca się z czajnika lub z gotującej w garnku zupy (oparzenia parą wodną),
• dotknięcia żelazka, grzejnika, żarówki.

Typowe objawy oparzenia to: zaczerwienienie skóry, obrzęk, pęcherze wypełnione płynem surowiczym, ból i pieczenie, a niekiedy wstrząs i utrata przytomności.

Stopnie oparzeń termicznych

Ze względu na rozległość oparzeń i głębokości uszkodzenia skóry wyróżnia się 4 stopnie oparzeń:

• I stopień – delikatne oparzenie, dochodzi do zaczerwienienia skóry, które mija po kilku dniach. Może dojść do złuszczenia naskórka. Obszar uszkodzenia skóry jest niewielki.
• II stopień – poparzeniu towarzyszą pęcherze skórne, a niekiedy zamiast pęcherzy pojawia się żółta, pomarszczona skórka. Gojenie obolałej skóry trwa ok. 3 tygodni, ale mogą pozostać po oparzeniu blizny.
• III stopień – oparzenie zwykle nie boli, gdyż wysoka temperatura uszkadza także włókna nerwowe. Zwykle obywa się bez pęcherzy, ale za to skóra staje się biała lub pojawia się czarny strup. Leczenie wymaga pobytu w szpitalu. Konieczny bywa przeszczep skóry.
• IV stopień – to najcięższy stopień oparzenia. Obrażenia są rozległe i głębokie. Ten stopień oparzenia przypisuje się osobom, które gorzej rokują m.in. dzieciom, osobom starszym, osobom z dodatkowymi obrażeniami ciała, np. urazem głowy.

Pierwsza pomoc przy oparzeniach termicznych

W przypadku oparzeń I-ego stopnia należy niezwłocznie schłodzić skórę, polewając ją zimną wodą. Dzięki temu zmniejszy się głębokość oparzenia. Ewentualnie można zastosować krem półtłusty. Trzeba zdjąć biżuterię oraz ubranie, jeśli podrażnia oparzoną skórę. Jeśli pojawi się gorączka, wymioty lub inne objawy, należy koniecznie zgłosić się do lekarza.

Przy II i III stopniu oparzenia schładzamy uszkodzoną skórę wodą i zakładamy jałowy opatrunek. Nie wolno przebijać ani nacinać pęcherzy, gdyż łatwo o zakażenia. Jeśli do oparzenia doszło w okolicach stawu, należy go unieruchomić. Poparzone kończyny trzeba unieść powyżej poziomu serca. Z poparzeniem trzeba zgłosić się do lekarza.

Koniecznie zgłoś się do lekarza, jeśli doszło do poparzenia u dziecka poniżej drugiego roku życia lub poparzenie dotknęło: dłonie, stopy, krocze, oczy lub twarz maluszka.