Zdaniem specjalistów najlepiej urodzić pierwsze dziecko przed ukończeniem 26. roku życia. Z wiekiem płodność obniża się i o dziecko jest coraz trudniej. Co więcej, późna ciąża obarczona jest wysokim ryzykiem komplikacji i powikłań. Jednak ze względów finansowych i zawodowych kobiety coraz częściej decydują się na dziecko po 29. roku życia. Sprawdź, jakie konsekwencje pociąga za sobą późne macierzyństwo.

Ciąża po 30.

Planowanie ciąży jest zdecydowanie łatwiejsze, od czasu wynalezienia i rozpowszechnienia antykoncepcji. Choć wiek urodzenia pierwszego dziecka przesunął się w czasie, to świadome macierzyństwo pociąga za sobą wiele korzyści. Przyszłe mamy o ustabilizowanej sytuacji ekonomicznej z uśmiechem patrzą w przyszłość i nie mogą doczekać się narodzin pociechy. Są w stanie zapewnić jej  to, czego będzie potrzebowała.

Należy jednak pamiętać, że po 35. roku życia płodność znacząco spada, a wzrasta ryzyko komplikacji. Dlatego z upływem lat o dziecko będzie coraz trudniej. Jeśli przekroczyłaś trzydziestkę, skonsultuj się z zaufanym ginekologiem. Pomoże wam, kiedy pomimo usilnych starań do zapłodnienia nie dojdzie. Jeśli po upływie dwóch lat nie zajdziesz w ciążę, konieczne może się okazać leczenie bezpłodności.

Odsuwanie ciąży w czasie w najgorszym przypadku może zakończyć się bezdzietnością. Nawet zdrowa i młoda para, starająca się o dziecko przed 30. rokiem życia, nie musi wcale od razu zajść w ciążę. Za normę uznaje się poczęcie dziecka w ciągu pół, a nawet roku współżycia bez zabezpieczenia. U kobiet zdarzają się również tzw. puste cykle, kiedy w ogóle nie dochodzi do jajeczkowania. Bywa i tak, że zapłodnione jajeczko obumiera, ze względu na jego niską jakość. Tak wczesnego poronienia możesz nawet nie wykryć, gdy miesiączka spóźni się zaledwie o kilka dni. Dlatego pary, które są całkowicie zdrowe i chcą mieć dziecko, nie powinny decyzji o macierzyństwie odkładać w nieskończoność. Może być zwyczajnie za późno.

Zagrożenia ciąży w późnym wieku

Radosne oczekiwanie na dziecko po 35. roku życia może zmącić lęk przed potencjalnymi chorobami u potomka. Dlatego decydując się na późną ciążę musisz się liczyć ze wzmożoną kontrolą przebiegu ciąży oraz dobrze się do tej ciąży przygotować. Rzuć palenie i odstaw alkohol. Zrzuć zbędne kilogramy i wykonaj podstawowe badania przed ciążą. Zacznij zażywać kwas foliowy i nawilżać skórę balsamem.

Dzięki postępowi w medycynie masz szansę urodzić zdrowe i prawidłowo rozwijające się dziecko nawet po 45. roku życia. Niestety, ryzyko poronienia w tym wieku wzrasta aż do 90 %! Ciąża w późnym wieku zwiększa ryzyko wad wrodzonych, takich jak np. zespół Downa. Podczas, gdy u kobiet w wieku do 24. lat ryzyko urodzenia dziecka z zespołem Downa wynosi 1:1490, to w przypadku kobiet w wieku 40 lat wynosi już 1:60. Co więcej, poród po czterdziestce również nie należy do najłatwiejszych. Ryzyko porodu zabiegowego i cesarskiego cięcia zdecydowanie wzrasta. Późna ciąża aż dwukrotnie zwiększa ryzyko nadciśnienia oraz cukrzycy w ciąży.

Ciężarne kobiety, które ukończyły 35 lat, lub ojciec ich dziecka przekroczył już 55 rok życia, kwalifikują się do diagnostyki prenatalnej. U kobiet w 14. tygodniu ciąży wykonywana jest amniopunkcja - badanie polegające na pobraniu wód płodowych i przebadaniu ich pod kątem wad genetycznych płodu. Mniej inwazyjnym badaniem prenatalnym jest test PAPP-A, wykonywany z krwi. Badania prenatalne są odpłatne i ryzykowne, jednak zdecydowanie zwiększają szansę chorego dziecka na normalne życie. Po wykryciu wad, można rozpocząć stosowne leczenie jeszcze przed narodzeniem maleństwa.