Naukowcy z University of Otawo w Nowej Zelandii, profesor Elaine Reese i Gabriel Trionfi, zbadali umiejętności językowe 48 dzieci w wieku 5,5 roku, wśród których 23 miało wymyślonego przyjaciela. Okazało się, że dzieci, które bawiły się z takim przyjacielem, posiadały bardziej rozwinięte umiejętności narracyjne w porównaniu z dziećmi, które nie uczestniczyły w takich zabawach.

Ponieważ umiejętność opowiadania przekłada się na późniejszą zdolność czytania, mogą mieć one wpływ na sukcesy szkolne dzieci – dodaje Reese.

Umiejętności językowe dzieci zmierzono, badając zasób ich słownictwa i zdolność do opowiadania wymyślonych historyjek pluszakom, jak również przedstawienia przez nich jakiegoś wydarzenia rodzinnego. O ile zasób słownictwa dzieci był ten sam, o tyle te z wymyślonymi przyjaciółmi opowiadały lepszej jakości historyjki, zarówno te wymyślone, jak i prawdziwe.

Co więcej, dzieci z wymyślonymi przyjaciółmi dostosowywały swoje opowieści do zadania. Gdy wymyślały historyjkę, wprowadzały więcej dialogów. Gdy opowiadały prawdziwe wydarzenie – było w nim więcej szczegółów dotyczących czasu i miejsca, w jakich się działy – podkreśla Reese.

źródło: medycyna24.pl