Na temat wspólnego spania rodziców z dzieckiem krąży wiele teorii. A ty co o tym myślisz? Śpisz czy nie śpisz z dzieckiem? Szerzej o zaletach i wadach dzielenia rodzicielskiego łoża z niemowlakiem w dalszej części artykułu.

Spanie z dzieckiem - zalety

Największą korzyść ze spania maluszka u boku mamy ma… mama. Nocne karmienie nie jest takie straszne, gdy wystarczy przystawić leżące obok niemowlę do piersi. Więcej trudu należy włożyć w przewinięcie potomka, ale czego się nie robi dla dziecka?

Niektórzy dopatrują się we wspólnym spaniu sposobu na wzmocnienie odporności dziecka. Spanie w sterylnym łóżeczku to, zdaniem niektórych, odwlekanie kontaktu z drobnoustrojami, z którymi prędzej czy później dziecko będzie musiało się zetknąć.

Niemowlę łatwo marznie, dlatego wspólne łóżko w chłodne noce to sposób na ogrzanie malca. Poza tym, przy mamie dziecko śpi spokojniej.

Obawa przed bezdechem sennym dziecka spędza sen z powiek nie jednym rodzicom. Dlatego też przenoszą maluszki do swojego łóżka, by móc je stale kontrolować, jednocześnie pozwalając sobie na lekki sen.

Kiedy nie spać z dzieckiem?

Nie należy spać z dzieckiem, jeśli jedno z rodziców jest chore. Zwykła infekcja u dorosłych, może być poważnym zagrożeniem dla zdrowia niemowlęcia.

Rodzice, którzy śpią niespokojnie lub są otyli, nie powinni spać z dzieckiem. O przyduszenie malca nietrudno.

Jeśli spanie z dzieckiem jest przyczyną ustania zbliżeń intymnych między rodzicami, dziecko powinno zostać przeniesione do własnego łóżeczka. Oddalenie się od siebie rodziców nie wróży niczego dobrego dla przyszłości rodziny.

Zażywanie leków nasennych oraz spożycie alkoholu to kolejne czynniki eliminujące wspólny nocleg z maleństwem w jednym łóżku. 

Im dłużej dziecko śpi z rodzicami, tym trudniej będzie je przyzwyczaić do samodzielnego spania. A z czasem łóżko stanie się dla trójki za ciasne.