Jeśli twoje dziecko zawsze się spóźnia, nie podporządkowuje się terminom, denerwuje się, gdy dajesz mu do zrobienia dwie rzeczy na raz – to znak, że może mieć problemy ze zdolnością organizacji czasu. Jeśli jest pozbawione zmysłu orientacji w terenie, myli często prawą i lewą stronę – może mieć problem z podporządkowaniem przestrzeni. Małe dzieci należy uczyć organizacji czasu i wyrabiać w nich umiejętność planowania zadań, które są mu powierzane. To inwestycja na całe życie.

Organizacja nie jest instynktowna ani łatwa

Trzeba zapamiętać, jak sznuruje się buty, a to wymaga umiejętności opanowania sekwencji pewnych czynności. Pamięć o urodzinach najbliższych czy zapamiętanie długiego dowcipu, to także zdolność ogarnięcia rzeczy w odpowiednim porządku.

Najpierw dzieciaki uczą się alfabetu, liczb jedności czy dziesiątek, a później odczytują godziny. To kamienie milowe dla kilkulatków. Starsze dzieci opowiadają historie, referują zdarzenia i wreszcie piszą wypracowania. W kolejnych latach dzieciaki muszą wykazać się umiejętnością gospodarowania czasem. Przestrzegają pewnych terminów. Muszą także nauczyć się znajdowania kompromisów między jakością a prędkością, co wcale nie jest łatwe.

Bardzo ważne, aby rodzice, zachęcając dzieci do ćwiczeń w tej dziedzinie, zwracali uwagę na ewentualne słabe punkty. Jeśli maluchy nie nauczą się organizacji, ich szkolne, a później i dorosłe, życie stanie się pasmem udręk.

Dzieci potrzebują pomocy w nauce zarządzania czasem

Dzieciom można pomóc w najróżniejszy sposób. Na przykład poleć swojemu maluchowi, aby sporządził listę rzeczy do kupienia, których potrzebuje – zaczynając od najpotrzebniejszych, a skończywszy na tych najmniej istotnych. Może też sporządzić program wakacji. Ogranicz w tym momencie czas tego zadania, aby dziecko uczyło się wykorzystywać go w jak najlepszy sposób.

Nauczyciele i rodzice powinni zauważyć, że dziecko traci orientację, rozprasza się, czy wręcz przeżywa kryzys, jeżeli otrzymuje skomplikowane polecenia (zwłaszcza, jeśli musi wykonać je w określonych etapach). W takiej sytuacji może warto, aby rodzice zachęcili do prowadzenia dziennika. Pomagą też stare dobre wierszyki czy rymowanki – rodzice powinni uczyć ich swoje dzieci.

W domu dobrze zorganizowane środowisko pracy stanowi ogromną pomoc. Rodzice powinni być wyrozumiali i pomagać dzieciaczkom. Całkowicie bezsensowne jest ciągłe narzekanie i powtarzanie poleceń. Poza tym dołuje to także malucha. Lepiej jest na przykład nauczyć przygotowywać mapy i etykietki na przedmiotach.