Na dobre wyniki naszego dziecka w szkole składa się wiele czynników. To nie tylko kwestia zdolności i pracowitości maluchów. To także odpowiedzialna praca nauczycieli w szkole oraz rodziców w domu. To również współpraca jednych i drugich, która będzie odczuwana przez dziecko. Bardzo ważne jest, aby rodzice po prostu zaprzyjaźnili się z wychowawcą swojego dziecka. To naprawdę ważny element w edukacji naszego malucha.

Relacje nauczyciel – rodzice są bardzo ważne

Współpraca jest jednym z najtrudniejszych wymiarów relacji międzyludzkich, ponieważ wymaga rezygnacji z celów własnych, podrzędnych, na rzecz celu nadrzędnego. W procesie kształcenia i wychowania dziecka nadrzędnym celem jest rozwój osobowościowy ucznia. Dlatego też zarówno nauczyciele, jak i rodzice, w imię dobra dziecka, powinni za wszelką cenę zabiegać o dobre relacje między sobą, nawet wtedy, gdy nie jest to łatwe i proste. Niedobrze jest, jeśli ta współpraca ogranicza się jedynie do comiesięcznych wywiadówek. Warto uczestniczyć w życiu szkoły lub przynajmniej w życiu klasy swojego dziecka.

Gdyby zapytać statystycznego rodzica, jakie uczucia rodzą się w nim na wieść o zaproszeniu go do szkoły na rozmowę z wychowawcą, to większość z nich mówiłaby o uczuciu strachu, podenerwowania, niepokoju, czy wręcz stresu. Wizyta rodzica w szkole kojarzy się więc często z negatywnymi uczuciami. Dlatego ważne jest, aby poznawać wychowawców swoich dzieci i umawiać się z nimi na rozmowy nie tylko, gdy maluch coś przeskrobie lub nadchodzi czas wywiadówki. Ciekawym pomysłem jest na przykład spotykanie się od czasu do czasu z nauczycielem, aby posłuchać samych pozytywów na temat własnej pociechy. I chodzi tutaj o merytoryczne omówienie postępów dziecka. Utrzymywanie pozytywnych relacji z nauczycielem jest niezwykle ważne dla wzrastania w dziecku poczucia bezpieczeństwa, zaufania i odpowiedzialności.

Co zrobić, aby współdziałać z nauczycielem?

To, jaką relację stworzycie z wychowawcą dziecka, zależy w większej części od was. Często rodzice mają swoje doświadczenia szkolne, z których trudno im się wyzwolić. Mogli trafić na naprawdę trudnego pedagoga i stracić zaufanie do tego zawodu. Jednak dla dobra następnego pokolenia należy zapomnieć o swoich doświadczeniach i zaufać nauczycielowi, który z pewnością chce dla dziecka jak najlepiej.

Najważniejszą zasadą współpracy z pedagogiem jest to, aby nie podważać jego autorytetu. Niezależnie czy będzie się to działo w jego obecności, czy w domowym zaciszu. Ważne, by zastanowić się nad wyborem odpowiedniej szkoły dla dziecka. Rodzice powinni najpierw zapoznać się z kierunkiem wychowawczym szkoły oraz z regułami, które w niej obowiązują. Nie ma nic gorszego dla dziecka, niż „poglądowa schizofrenia” – nauczyciel mówi jedno, rodzic drugie. Najczęściej dziecko słucha mamy i taty, a w szkole im jest starsze, tym bardziej się buntuje. I wpływa to na jego rozwój intelektualny. Jeśli nauczyciel wprowadza pewne zasady, nie wolno rodzicowi ich wyśmiewać lub krytykować. Jeśli rzeczywiście się z nimi nie zgadza, powinien zabrać dziecko z takiej szkoły.

Może także porozmawiać z nauczycielem, ale nigdy przy dziecku. W takich sytuacjach warto się spotkać po lekcjach. Zresztą zagadywanie nauczycieli w trakcie przerw lub tuż przed rozpoczęciem lekcji, zwłaszcza gdy porusza się ważny temat, może tylko pogorszyć sytuację i zdenerwować pedagoga. Umawiajcie się poza godzinami pracy – zarówno waszymi, jak i wychowawcy, i przedstawcie swoje uwagi w spokojnej atmosferze. Z pewnością wszystko da się omówić.

Poza tym warto jest reagować na prośby nauczyciela. Jeśli poprosił o spotkanie, nie odwlekajmy tego. Jeśli przesłał wiadomość, odpowiedzmy. Niech dziecko widzi, że z nauczycielem trzeba się liczyć, skoro nawet mama i tata wchodzą z nim w dialog.

Odpowiednia, pozytywna relacja między rodzicami a wychowawcą jest ważna dla rozwoju dziecka. Warto o tym pamiętać.