Problemy z wypróżnieniem nie muszą oznaczać od razu zaparć. Niekiedy są one wynikiem zmiany środowiska, niechęci do korzystania z nocnika lub alergii pokarmowej. Żeby móc odpowiednio leczyć zaparcia, wcześniej należy poznać ich przyczyny. Samo oczyszczenie jelit z kału nie wystarczy. Rozwiąże ono sytuację jedynie na chwilę. Żeby trwale pozbyć się problemów z zaparciami, lekarz będzie musiał znać przyczynę zaparć.

Przyczyny zaparć u dzieci

Niektórzy rodzice zbyt natrętnie próbują przekonać dziecko do korzystania z nocnika. Jeżeli maluch nie jest na to gotowy, będzie miał problemy z wypróżnieniem. Niechęć do korzystania z nocnika to najczęstszy powód zaparć u dzieci znajdujących się między 9. a 30. miesiącem życia.

Problem z zaparciami u dzieci pojawia się też u maluchów, które borykały się wcześniej z pęknięciami lub szczelinami odbytu oraz z hemoroidami. Powyższe choroby powodują ból podczas wypróżniania. U dzieci może pozostać wspomnienie bólu. Wspomnienie może być tak silne, że dzieci mimo woli będą powstrzymywały oddawanie kału.

Na zaparcia mogą cierpieć maluchy, które są odwodnione, gdyż piją niewielkie ilości wody. Odwodnienie organizmu dziecka następuje, gdy dziecko gorączkuje lub przebywa w pomieszczeniu o wysokiej temperaturze.

Zaparcia są też wynikiem niewłaściwej diety dziecka. Duże ilości mięsa, potraw mącznych i słodycze dla dzieci nie dostarczają cennego błonnika. Błonnik i woda pomagają w pozbyciu się zaparć. Dużo błonnika znajduje się w świeżych warzywach, owocach i ciemnym pieczywie.

Inne powody zaparć u dzieci to: przyjmowanie antybiotyków, alergia pokarmowa, brak ruchu, zmiana środowiska (np. pójście do przedszkola).

Leczenie zaparć u dzieci

Dzieci, które mają problem z wypróżnianiem się do nocnika, nie należy na siłę do tego zmuszać. Maluch mający problem z łatwością wypróżni się, gdy będzie całkowicie ubrany. Żeby pomóc dziecku, warto z powrotem, przynajmniej na jakiś czas, wrócić do pieluch. Nauka korzystania z nocnika może zostać wznowiona dopiero, gdy dziecko poczuje się do tego gotowe.

Maluchy mające wcześniej problemy z hemoroidami lub pęknięciem odbytu mogą cierpieć na nawykowe zaparcia. Leczenie tej dolegliwości polega na regularnym przyjmowaniu leków oraz na uczestniczeniu przez dziecko w psychoterapii. Choroby nie należy bagatelizować, mimo że nie ma obiektywnych przyczyn. Rodzice powinni malucha wspierać, ponieważ nawykowe zaparcia mają tendencję do powracania.

Dzieci, które chorowały powinny dużo pić, zwłaszcza płyny z glukozą. Nie wszystkie dzieci przepadają za wodą. Można więc zaproponować dziecku większy wybór napojów. Maluchy nie powinny jednak spożywać słodkich napojów gazowanych, gdyż powodują one rozwój próchnicy zębów. Polecany jest kompot z suszonych śliwek lub herbata ziołowa.

Dieta na zaparcia powinna być bogata w cenny błonnik. Do codziennego jadłospisu malucha należy wprowadzić otręby pszenne, które warto dosypywać do zup i sałatek. Zamiast pieczywa białego, na stole powinno gościć pieczywo pełnoziarniste. Maluch powinien jeść jak najwięcej warzyw i owoców.

Jeżeli w kupce dziecka pojawi się jasna krew, należy jak najszybciej pójść z dzieckiem do lekarza. Inne niepokojące symptomy to wymioty, wzdęcia, ból brzucha.